O tym, czy nasze nowe, wymarzone mieszkanie będzie wygodne i przyjazne, decydują nie tylko meble i wyposażenie wnętrza.

Prawie każde większe mieszkanie o niekorzystnym rozkładzie, z dłu­gimi, wąskimi korytarzami i zbyt małymi pomieszczeniami – można przekształcić w funkcjonalne i wy­godne wnętrze. A oto przykład. Młode małżeństwo z dziesięciolet­nim stażem, do niedawna bez wła­snego lokum, sprowadziło się do siedemdziesięciopięciometrowego mieszkania w kilkunasto-piętrowym wieżowcu. Marzenia o urządzeniu własnego „M” mieli dokładnie określone – ukształtowały się w ciągu wielu lat, podczas wertowania czaso­pism o tematyce wnętrzarskiej. W swoim mieszkaniu zaczęli od nowego podziału przestrzeni. Uznali, że dobry rozkład pokoi, ich wielkość i przeznaczenie, są dla nich bardzo ważne. Nie odpo­wiadały im trzy małe, nieustawne pokoiki, mała kuchnia i łazienka bez okna.

Zdecydowali się na radykalne zmiany – dokładnie przemyślane i przeanalizowane.

■ Wizytówka mieszkania – przedpokój

Wejście do mieszkania jest usytuowane centralnie. Po prawej stronie od wejścia znajdują się sy­pialnia, łazienka, garderoba oraz wnęka ścienna z ukrytym w niej schowkiem i szafą na buty. Korytarz po lewej łączy się prze­strzennie z kuchnią otwartą na pokój dzienny, stanowiący część wypoczynkową mieszkania. Podział mieszkania na część pry­watną i otwartą dla gości akcentu­je kompozycja oraz kolorystyka podłogi i sufitu przedpokoju. Dyskretna różnica w tonacjach be żu i szarości stwarza symboliczne granice obu stref mieszkania i wskazuje szlak ko­munikacyjny. Podłogę korytarza i kuchni w całości wyłożono taką samą terakotą stosowaną w du­żych przemysłowych wnętrzach, bardzo wygodną w użytkowaniu. Po specjalnym wyszlifowaniu wy­pukłości, zmatowieniu, przycięciu i ułożeniu nabrała szlachetności.
Stalowy wieszak na ubrania o lekkiej konstrukcji, z ażurową półką na buty, usytuowany został bezpośrednio przy części kuchen­nej mieszkania. Pierwotne prze­znaczenie tego nietypowego me­bla było zupełnie inne – służył ja­ko element wyposażenia sklepu. Przystosowano go do pełnienia nowej funkcji. Stelaż ustawiony na wspornikach rozporowych ła­two montować i demontować. Przedpokój oświetlony jest kilkoma lampkami halogenowymi na krót­kich szynach, mocowanych do sufi­tu wzdłuż korytarza. Ukrycie prze­wodów elektrycznych w betono­wym suficie nie było łatwe, ale dzięki temu można było zainstalo­wać sześć źródeł światła. Otrzyma­no złudzenie światła dziennego, potęgowane jeszcze przez białe ściany. Tak dobrze oświetlony, wi­doczny z otwartej kuchni przedpo­kój zobowiązuje mieszkańców do utrzymywania porządku.

■ Otwarta kuchnia

Połączenie pokoju z kuchnią to bar­dzo efektowny układ przestrzenny – zyskuje się większą przestrzeń do jednorodnego zagospodarowa­nia. Decyzja ta wiąże się z odpo­wiednim doborem mebli w obu strefach: wypoczynkowej i kuchen­nej. Mimo że pani domu nie prze­pada za gotowaniem, ta część, w której przygotowuje się potrawy, jest dobrze zorganizowana i to za­równo pod względem funkcji, jak i estetyki. Zestaw szafek tworzą­cych architektoniczną kompozycję – wykonany na zamó­wienie, według własnego pomysłu – spełnia wszystkie funkcje mebli kuchennych. Zlewozmywak, zmy­warka, lodówka, zamrażarka, kuchenka elektryczna i niezależny piekarnik są doskonale usytuowa­ne, nie rzucają się w oczy i jedno­cześnie są łatwo dostępne. Niezbędne wyposażenie kuchenne, jak pojemnik na chleb, ekspres do kawy czy elektryczny czajnik zo­stały bardzo starannie dobrane za­równo pod względem koloru, jak i formy. Szafirowa płaszczyzna sto­łu w kształcie nieregularnego wie­lokąta oraz żółte i granatowe do­datki tworzą interesującą kompo­zycję kolorystyczną na tle stono­wanej szarości mebli. To wnętrze na pewno się zapamięta.

Łącznikiem kuchni i pokoju dzien­nego jest stół. Może być do­wolnie ustawiany i swobodnie mieści nawet dziesięć osób. Na co dzień otaczają go cztery lekkie, stalowoszare krzesła o ażurowej konstrukcji. Pozostałe czekają ukryte w schowku. Jedno skrzy­dło kuchennego zestawu – wyż­sza od pozostałych elementów przeszklona szafka – przechodzi na stronę wypoczynkową. Pełni funkcję barku. Łatwo się do niego dostać od strony pokoju dziennego.

Granatowa kanapa i fotel ze skóry wraz z niskim stolikiem wykona­nym z kolorowego szkła tworzą kącik wypoczynkowy. Znajdu­je się tu także telewizor i sprzęt grający.

Estetyczne i jasne wnętrze spra­wia wrażenie wygodnego miejsca do spożywania codziennych posił­ków oraz przyjmowania gości. Bez wątpienia może być przed­miotem dumy gospodarzy.

■ Sosnowa sypialnia

Kolorystyka i wystrój sypialni zdecydowanie odbiegają od reszty mieszkania. Cieple beże, sosnowe naturalne drewno – to barwy do­minujące w pokoju powstałym z połączenia dwóch mniejszych. Okna podwójnej szerokości zosta­ły zasłonięte drewnianymi żalu­zjami. Marmurowy parapet ma także jasnobrązowy odcień. Jedy­nym odmiennym akcentem kolo­rystycznym jest zieleń kwiatów. Światło płynące z zewnątrz, białe ściany i sufit, spokojny kolor ja­snej sosny czynią pokój bardziej przestronnym i optycznie go powiększają.

■ Garderoba i schowek

Dwa pomieszczenia bez okien -„była” łazienka i osobne WC – zostały zagospodarowane zu­pełnie inaczej. W większym z nich zaprojektowano garderobę, w drugim mieści się pralka oraz schowek na zapasowe krzesła, odkurzacz, wiaderko itp. Dbający o detal gospodarze uważają, że nawet w tych pomieszczeniach, podobnie jak w szafie na buty, po otwarciu drzwi musi być ładnie. Wnętrza te – przemyślane w każ­dym szczególe – zostały zorgani­zowane bardzo estetycznie.

■ Łazienka zamiast pokoju

Najmniejszy pokój został zamienio­ny na wygodną łazienkę z wanną, wydzielonym natry­skiem, umywalką obudowaną bia­łymi szafkami, bidetem i WC. W tym wnętrzu dominuje kolor niebieski. Niekonwencjonalna kom­pozycja ceramicznych płytek na podłodze i ścianach koresponduje z wyposażeniem łazienki. Praktycz­ne rozmieszczenie urządzeń sani­tarnych i łatwy do nich dostęp, brak pralki, nowoczesne detale (szczotka klozetowa firmy Alessi w formie stylizowanego kwiatu, szczoteczki do zębów zaprojekto­wane przez Philippa Starcka) stwa­rzają atmosferę pokoju kąpielowe­go, będącego przeciwieństwem typowej, ciasnej łazienki. Wnętrze – dzięki narożnym oknom wycho­dzącym na południowy wschód – rozświetla dzienne światło.

Aby z pokoju zrobić łazienkę, trze­ba było ukryć wszystkie niezbęd­ne instalacje. Umieszczono je pod podniesioną podłogą (w pobliżu wejścia powstał jeden stopień). Techniczny zabieg dał wyjątkowo dobry efekt wizualny. Zarówno obecny układ całego mieszkania, jak i jego wyposaże­nie to skutek decyzji podejmowa­nych z niebywałym rozmysłem. Nigdy niczego nie kupowano po­chopnie, tylko dlatego, że ładnie wyglądało w sklepie. Każdy me­bel, każdy przedmiot był długo oglądany, wybierany. Ostatecznie o zakupie decydowały ich walory estetyczne, przydatność oraz – oczywiście – gust pani domu.