Zanim zdecydujemy się na wybór jednego z wielu oferowanych sposobów sygnalizacji sprawdźmy, czy reakcje na alarm będą takie, jakich oczekujemy.

Bardzo ważne jest sprawdzenie, czy czas liczony od zareagowania systemu do jego zniszczenia przez przestępcę daje gwarancję, że sygnał alarmu zostanie wygenero­wany, odebrany – i czy zapewni to interwencję. Piętą achillesową wszystkich prostych systemów alarmowych stosowanych w do­mach jest ich wrażliwość na odcię­cie sygnalizatorów zanim nastąpi reakcja.

Agencje zajmujące się ochroną i monitoringiem obiektów oferują klientom wiele systemów przesyła­nia informacji (sygnałów alarmu), różniących się nie tylko ceną, lecz przede wszystkim odpornością na przełamanie oraz liczbą możliwych do wysłania informacji.

■ Dialery

Najprostszym i najtańszym, ale i najmniej pewnym sposobem prze­syłania sygnału alarmu do miejsca, z którego może być podjęta inter­wencja, jest dialer. To automatycz­ne urządzenie podłączane do wyj­ścia alarmowego centralki systemu elektronicznej ochrony pozwala na przesyłanie pod zakodowane wcze­śniej numery telefoniczne zapisa­nych elektronicznie informacji. W chwili powstania sygnału alar­mu dialer wybiera kolejno zakodo­wane w nim wcześniej numery telefonów i po uzyskaniu połącze­nia przekazuje informację o alarmie w obiekcie.

Dialer może być zamontowany w centralce lub jako oddzielna przystawka, może być też stosowa­ny równolegle z powiadomieniem radiowym.

Oferowanych jest kilkanaście typów dialerów różniących się licz­bą numerów telefonicznych, pod które w razie alarmu będzie przesy­łany sygnał, liczbą możliwych do przesłania informacji oraz sposo­bem ich przesyłania. Za pomocą tych urządzeń można przesyłać sygnał do agencji ochrony, ale moż­na także (ponieważ w dialerze mo­że być zakodowanych kilka nume­rów) powiadamiać o zagrożeniu domu np. znajomych. Najnowsze rozwiązania dialerów umożliwiają przesyłanie do stacji monitorowania także dodatkowego wskazania, np. miejsca zadziałania systemu z dokładnością do jednej czujki. Ułatwia to zarówno wybra­nie optymalnego sposobu inter­wencji, jak i wyraźne zmniejszenie skutków fałszywych alarmów (jeśli włączają się kolejne czujki, to alarm na pewno nie jest fałszywy). W tym systemie prawidłowe prze­słanie sygnału alarmu odnotowy­wane jest zarówno w centrum monitorowania, jak i w samym dialerze, dzięki czemu linie telefonicz­ne nie są niepotrzebnie blokowane przez wielokrotne powtarzanie sygnału alarmu.

Przy najmniejszej prędkości trans­misji sygnału przez linię telefonicz­ną – na poziomie 9600 bps (szyb­kość transmisji większości używa­nych faksów) – pełna informacja 0  stanie obiektu przesyłana jest w czasie około 15 sekund.

Dla bezpieczeństwa obiektu chro­nionego niezmiernie ważne jest sprawdzanie, czy linia telefoniczna jeszcze istnieje. Dlatego w dialerach przewidziano możliwość sprawdza­nia drożności połączenia np. w ustalonych odstępach czasu. Aby nie blokować linii telefonicznej i nie płacić zbyt dużych rachunków za takie kontrolne połączenia zazwy­czaj wystarczy nastawić sprawdza­nie raz na dobę na 1 do 5 sekund. Jeśli zagrożenie jest bardzo duże i każda sekunda opóźnienia ma za­sadnicze znaczenie, to przesłanie sygnału za pomocą połączeń komu­towanych (dialery) ma sens dopiero wtedy, gdy na sto realizowanych połączeń nie więcej niż trzy mogą nie dojść do skutku. Takiego pozio­mu pewności połączeń nie osiąga się dziś w żadnym mieście w Polsce. Mamy więc do dyspozycji urządze­nia, których możliwości są większe niż możemy je wykorzystać. Konstruktorzy w kraju wybrali jed­nak inne rozwiązanie. W uproszcze­niu można je określić jako nałożenie na linię telefoniczną sygnałów o częstotliwości wyższej niż używa­na do rozmów, w taki sposób, że są one kierowane bezpośrednio do sta­cji monitoringu. Taki sposób przesy­łania sygnałów alarmu realizowany jest w systemie SEZAM. Z jednego obiektu może być prze­słanych nawet ponad dwieście informacji, czyli o wiele więcej, niż wymaga tego przeciętny system alarmowy. Współczesny monitoring umożliwia przesyłanie informacji o awariach technicznych, potrzebie wezwania pomocy medycznej, powiadomienia wskazanych osób i wiele innych.

■ Systemy monitorowania radiowego

Monitorowanie obiektów z wyko­rzystaniem fal radiowych jest droższe niż po łączach telefo­nicznych – cena urządzenia nadaw­czego może być nawet dziesięcio­krotnie wyższa od ceny dialera. Me­toda ta ma jednak kilka cech, których nie można lub trudno jest zrealizować w systemie kablowym. Nawet najlepszy system przesyła­nia sygnału po kablu ma tylko taką odporność na sabotaż, jaką ma sa­ma linia telefoniczna. Zablokowanie częstotliwości, na której pracuje nadajnik systemu alarmowego jest możliwe, lecz o wiele trudniejsze niż zablokowa­nie linii telefonicznej. Jeśli istnieje duże zagrożenie obiektu, można ta­kiemu blokowaniu zapobiegać, lecz są to dodatkowe koszty. W systemie radiowego monitoro­wania o wiele łatwiej jest realizo­wać priorytety połączeń, czyli pierwszeństwo mogą mieć sygnały np. o zagrożeniu życia. W użyciu są systemy, które zapew­niają łączność tylko w jednym kie­runku, czyli z obiektu chronionego do stacji monitorowania (kłopotli­we lub niemożliwe może być wte­dy wykrycie, czy system jeszcze działa), lub zapewniające łączność obustronną nawet z możliwością sterowania ze stacji monitorowa­nia urządzeniami w obiekcie chro­nionym. Pozwala to na prawie bez­błędne odróżnianie sygnałów fał­szywych od rzeczywistych (obecnie blisko 85% to na ogół alarmy fał­szywe).

Systemy różnią się czasem, jaki może upłynąć od momentu ich uszkodzenia do zasygnalizowania tego w centrum monitorowania. Czas ten waha się od 20 sekund do kilkudziesięciu dni. Oferowane są także systemy umoż­liwiające przesyłanie sygnałów alarmu jednocześnie po łączach telefonicznych i radiowych. Obecnie nie można liczyć na prze­syłanie sygnału alarmowego z pry­watnych mieszkań lub domów bez­pośrednio do jednostek policji (tak może być jedynie w wypadku obiektów o szczególnej wadze dla interesów i funkcjonowania pań­stwa). Sygnały mogą być odbierane przez policję już po zweryfikowa­niu ich przez załogę sprawującą ochronę nad obiektem (czyli np. agencję ochrony), tak aby inter­wencja miała miejsce jedynie w wypadkach realnego zagrożenia. W tym celu jednostki policji powin­ny być wyposażone w tzw. termina­le przyjmujące sygnały ze stacji monitorowania alarmów (sztywne łącza lub droga radiowa). Systemy alarmowe przesyłające do centrum monitorowania alar­mów informacje o każdej zastoso­wanej w chronionym obiekcie czuj­ce znacznie ułatwiają odróżnianie alarmów fałszywych. Weryfikacja przyczyny wygenerowania sygnału alarmu jest możliwa także wtedy, gdy zastosowane czujki umożliwia­ją podsłuch zagrożonego miejsca (oferowane są także takie modele). W miejscach wymagających szczególnej ochrony do ustalenia stopnia zagrożenia obiektu stosuje się kamery TV przesyłające obraz np. po łączach telefonicznych lub radiowych.